شنبه, 30 آبان 1394 ساعت 02:34

معیار شناخت مدعیان دروغین مهدویت و امام زمان

المهدیون : مدعیان دروغین دو گروه هستند یک گروه مدعی ملاقات و داشتن ارتباط با امام زمان عج هستند و یک گروه هم مدعی مهدویت و ...

 

 

 

مدعیان دروغین مهدویت و یا تطبیق افراد با شخصیت های قبل از ظهور و همچنین ادعای ارتباط باامام زمان مواردی است که هراز چند گاهی در رسانه ها منتشر می شود. در این میان سئوالی که مطرح است اینست که معیار شناخت مدعی دروغین از مدعی راستین چیست ؟ فرض کنیم حضرت مهدی عج ظهور کنند ما چطور باید ادعای او را بپذیریم. برای پاسخ به این سئوال به سراغ جواد جعفری عضو هیئت علمی موسسه آینده روشن و معاون پژوهشی پژوهشکده مهدویت رفتم و از او در این باره سئوال کردیم. البته نتیجه این مصاحبه گزارشی بود که از رادیو پخش شد که بخشی از سخنان این عزیز پخش شد. اما از انجا که موضوع مهم بود به نظرم رسید متن مکتوب و کامل آن را با اندکی تلخیص اینجا بیاورم.

بفرمائید که معیار شناخت مدعیان دروغین از مدعی راستین چه مواردی هست . آیا نشانه هائی وجود دارد و یا می توانیم از صفات ظاهری حضرت تشخیص دهیم .

بسم الله الرحمن الرحیم.

مدعیان دروغین دو گروه هستند یک گروه مدعی ملاقات و داشتن ارتباط با امام زمان عج هستند و یک گروه هم مدعی مهدویت و یا سید حسنی و سید یمانی و یا سید خراسانی ( شخصیت های مقارن ظهور ) هستند . ما در برخورد با کسانی که خودشان را یمانی و سید حسنی و یا سید خراسانی می دانند و یا خود را امام مهدی عج می دانند اینها را از نشانه هائی که در روایات آمده به راحتی می توانیم تشخیص بدهیم که دروغ می گویند. چرا که در روایات ما آمده که سید خراسانی و سید یمانی و یا سید حسنی همزمان با سفیانی قیام می کنند و وقتی که سفیانی قیام نکرده معنی ندارد که ما حرف آنها را قبول کنیم . سفیانی هم شاخصه بسیار مهمی است که قابل بدلسازی نیست . مثلا در روایات آمده که سفیانی در عرض 6 ماه می تواند 4 کشور سوریه اردن لبنان ( و فلسطین ) را که قدیم شامات می گفتند بگیرد . در مورد کسانی هم که ادعا می کنند امام مهدی عج هستند گفتند امام مهدی موقعی ظهور می کند که علائم حتمی اتفاق بیفتد . علائم حتمی هم 5 مورد هست که گفتند سفیانی و یمانی و ندای آسمانی که در شب بیست و سوم ماه مبارک اتفاق می افته و همچنین کشته شدن جوان بی گناهی در مسجد الحرام است ( علامت پنجم فرورفتگی در سرزمین بیداء در منطقه ای بین مکه و مدینه است ) . طبیعی است وقتی این نشانه ها که قابل جعل و بدلسازی هم نیستند اتفاق نیفتاده است اگر کسی ادعا کند من امام مهدی عج هستم معلوم است که دروغ می گوید . در ضمن صفات ظاهری حضرت مهدی هم در روایات ذکر شده است . جوانی متوسط القامه است 30 تا 40 ساله گونه های لاغر و بدون گوشت دارد چشمهای سیاه و درشت دارد . چشمهایش در اثر شب زنده داری ها کمی تورفته است . رنگ جو گندمی دارد که کمی به زردی می زند در اثر شب زنده داریها . ابروهای کشیده و پر پشتی دارد . بینی کشیده و باریکی دارد . پیشانی بلند و درخشانی دارد . اینها صفات ظاهری است که برای حضرت گفته اند . اما مهمتر از اینها همان نشانه های است که قبل از ظهور اتفاق می افتد . و اگر این نشانه ها اتفاق نیفتد امام خودش را نمی شناساند مگر به صورت استثنائی . مدعیان قسمت دوم مدعانی هستند که خودشان را منتسب به حضرت می داند . مثلا می گویند ما با امام ارتباط داریم ملاقات می کنیم و می بینیم . یکی از دلائل مهم رد چنین ادعائی توقیع و نامه امام زمان عج به علی بن محمد سمری نائب چهارم حضرت است که می گوید کسانی در دوران غیبت می آیندپیش شیعیان من و ادعای مشاهده می کنند. شیعیان من بدانند کسانی که ادعای مشاهده بکنند دروغگو کذاب است . گفته اند منظور از مشاهده هم ادعای مشاهده ارتباطی است. یعنی یکی بگوید من رابط بین شما و امام هستم. بنابراین حضرت فرموده است که من در دوران غیبت هیچ واسطه ای ندارم و اساسا فرق بین غیبت صغری و کبری به نبود واسطه هست . طبق این حدیث هر کسی ادعای واسطه گری کند ما می گوئیم دروغ می گوید . حالا اگر یک نفر بگوید من یکبار تحت شرایطی دیدم که البته باید برای آن اقامه دلیل بکند ( شاید بتوان پذیرفت ) اما اگر کسی بگوید من ارتباط منظم و متعدد دارم این را با توجه به روایات دوران غیبت و توقیع علی بن محمد ثمری می گوئیم دروغ می گوید .

در برخی کتب آمده که برخی علما حضرت را دیده اند مثلا گفته اند مقدس اردبیلی امام را دیده است . در این باره هم توضیح بفرمائید :

بله همین ها را گفتم به خاطر همین . یک موقع ممکن است کسی یکبار در یک حادثه ای غیر ارادی ملاقاتی برایش رخ می دهد. علمائی هم که نقل کردند همین را گفتند. هیچ کدام هم ادعا نکرده اند که من ارتباط منظم مثلا هفتگی یا ماهانه دارم. اینکه کسی بگوید من یکبار در یک حادثه ای دیدم این یک نکته است . یک موقع هم کسی ادعا می کند که ارتباط منظم دارم مثلا هر پنجشنبه یا هر بار توسل بکنم می توانم ببینم این را هیچ کدام از علما ادعا نکرده اند . حتی کسانی هم که می گویند یکبار دیده ام با توجه به اینکه اصل اولیه در دوران غیبت ندیدن است آنها هم باید برای ادعای خود یک دلیل محکم ارائه کنند . مثلا یک مریض صعب العلاجی ادعا کند که دیده است اگر مثلا مریضی او است درمان شده باشد و شفا یافته باشد می توان پذیرفت و یا مثلا یک مشکل علمی بود که حلش خارق العاده بود و حل شد. اگر چنین اتفاقاتی بیفتد می توان گفت درست است و گرنه با صرف ادعا بدلیل شرایط غیبت قابل پذیرش نیست.

یک سری روایاتی هست که گفته اند تعدادی همیشه با حضرت هستند که به ابدال معروف است. در این باره هم توضیح بدهید :

این یک بحث جداست . در کتاب کافی هست که " مابثلاثین بوحشه" برای سی نفر وحشتی نیست . یک نقلی است که 30 نفر همیشه با حضرت هستند . اعوان و انصار حضرت هستند . ابدال همیشه با حضرت هستند . آنها کسانی نیستند که زندگی عادی دارند و مثلا زن و بچه و خانواده دارند و ماهی یکبار حضرت را می بینند. آنها همیشه و 24 ساعته در خدمت حضرت هستند . حضرت که در بیابان ها و دور از مردم چادر می زند و زندگی می کند آنها کارهای حضرت را انجام می دهند و اگر حضرت ماموریت داشته باشد آنها را می فرستد . آنها اصلا بحثشان با ملاقات جداست . آنها خدام و کارگزارن حضرت هستند که همیشه و 24 ساعته با حضرت هستند.

نظر شما

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید